Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010

Ελλάδα, Τουρκία, Αιγαίο και πετρέλαιο...

Πολλά έχουν δημοσιοποιηθεί γύρω από την περίπτωση ύπαρξης πετρελαίου στην "Άσπρη Θάλασσα". Το τελευταίο διάστημα οι "ενδείξεις" της ύπαρξης των υδρογονανθράκων γίνονται ολοένα και περισσότερες, αφού κάποια γεωτρύπανα αμερικανικών εταιρειών έχουν "αράξει" στο Λιβυκό Πέλαγος, ενώ την ίδια στιγμή η Τουρκία δείχνει μία ισχυρή τάση άσκησης ποικιλόμορφων πιέσεων (πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών) προς την οικονομικά αδύναμη Ελλάδα, που βρίσκεται σε οικονομική κατοχή και με έναν πρωθυπουργό που είναι ιδιαίτερα ελαστικός στην περίπτωση απώλειας εθνικού χώρου, αρκεί να μην χάσει τον ύπνο του...
Οι συζητήσεις, που τελευταία άρχισαν να γίνονται ανοιχτά, αναφέρονται σε ελληνοτουρκική συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Όμως, εκείνοι που δείχνουν να συμφωνούν με την "λύση της διένεξης", δείχνουν να ξεχνούν ή να αγνοούν πως τα περί πετρελαίου είναι μια βολική δικαιολογία που προβάλει όποιος νομίζει ότι αυτή είναι αιτία της προκλητικής συμπεριφοράς των Τούρκων στο Αιγαίο. Η Τουρκία ασφυκτιά στα σημερινά θαλάσσια σύνορά της και θα κάνει τα πάντα για να τα μεταβάλλει (όπως έκανε στην Κύπρο).


Τα περί συνεκμετάλλευσης θα είναι ένα ακόμα χαρτί που θα το χρησιμοποιήσει όπως θα τη συμφέρει στο μέλλον για να δικαιολογήσει τις όποιες ενέργειές της.
Το διεθνές δίκαιο θέτει κανόνες κοινούς για όλους. Ανεξάρτητα από την ισχύ του καθενός. Κανόνες που ως βάση έχουν την κοινή λογική, την αναζήτηση της μέσης οδού, την αμοιβαία ικανοποίηση των μερών μιας διαφοράς. Κι ακόμη την ελεύθερη πρόσβαση σε εμπορικές οδούς, τη διευκόλυνση των συναλλαγών, την ελεύθερη απόλαυση κοινών δικαιωμάτων. Γι' αυτό και είναι τόσο ελάχιστα συμπαθές στους ισχυρούς. Οι οποίοι δεν το αποκηρύττουν βεβαίως επί της αρχής (για να μη κακοχαραχτηριστούν χωρίς προφανή λόγο), αλλά κατά κανόνα το παρακάμπτουν - είτε διά της σιωπής είτε διά της ερμηνείας... Οι ισχυροί προτιμούν λύσεις βασισμένες στην ισχύ τους, όπως πολύ προσφυώς αναφέρονται σε αυτές οι Αθηναίοι πρεσβευτές στον διάλογο με τους Μηλίους (λίγο πριν από τη γενοκτονία των τελευταίων από τους Αθηναίους).
Το διεθνές δίκαιο της θάλασσας εν προκειμένω αναγνωρίζει το δικαίωμα όλων των χωρών να έχουν χωρικά ύδατα μέχρι του πλάτους των 12 μιλίων από την ακτογραμμή. Επίσης, σε περίπτωση μικρότερης απόστασης μεταξύ των ακτογραμμών δύο χωρών, αναγνωρίζει την αρχή της μέσης γραμμής. Αναγνωρίζει επίσης υφαλοκρηπίδα τόσο στον ηπειρωτικό κορμό μιας χώρας που βρέχεται από θάλασσα όσο και στα νησιά (πλην αυτών που περικλείονται από κόλπους άλλης χώρας, όπως συμβαίνει με νησιά της Βόρειας Θάλασσας αλλά και με ...το Καστελλόριζο). Τέλος, αναγνωρίζει δικαίωμα αποκλειστικής οικονομικής ζώνης μέχρι και τα 200 μίλια από την ακτή, ενώ και σε αυτή την περίπτωση ισχύει η αρχή της μέσης γραμμής.
Όλοι οι παραπάνω κανόνες ευνοούν τις ελληνικές θέσεις. Πρόκειται δε για κανόνες την ισχύ των οποίων κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει αμέσως. Βεβαίως, κάποιοι το επιχειρούν εμμέσως, με την επίκληση της θεωρίας της πολιτικής βούλησης...
Ακόμη και στην περίπτωση που θα σκεφτόμασταν σοβαρά ως λαός να συνεργαστούμε με την Τουρκία στο Αιγαίο, θα έπρεπε να γνωρίζουμε πως αυτό θα ήταν απολύτως καταστροφικό και θα οδηγούσε σε μία e facto παραχώρηση εθνικού μας χώρου στην Άγκυρα.
Για όλους αυτούς, λοιπόν, που λένε να κάνουμε συνεκμετάλλευση του πετρελαίου/φυσικού αερίου που μπορεί να βρίσκεται στο Αιγαίο με τους Τούρκους (χωρίς να παραχωρήσουμε τα δικαιώματα μας)... να ξέρετε ότι το International Law βασίζεται στο Βρετανικό "Common Law"... που με απλά λόγια είναι βασισμένο σε "precedents". Αυτό κύριοι σημαίνει πως εάν τους αφήσεις να μπούνε μέσα... μπήκανε και δεν βγαίνουνε ΠΟΤΕ ΤΟΥΣ... Ούτε με δικαστήρια ούτε ΤΙΠΟΤΕ.
Ταπεινά να αναφέρω την άποψή μου μέσα σε μερικά σημεία:

  1. Οι τούρκοι είναι παντελώς αναξιόπιστοι, τόσο σαν συνομιλητές όσο και σαν συνέταιροι.
  2. Οι τούρκοι δεν θέλουν το πετρέλαιο, αν υπάρχει, ούτε τις ιχθυοκαλλιέργειες, αν γίνουν, ούτε τον τουρισμό των νησιών, αν αναπτυχθεί σωστά. Θέλουν το ίδιο το Αιγαίο.
  3. Έχει καταντήσει βαρετό να ασχολούμαστε συνεχώς με τους ευρωπαίους ή τους αμερικάνους. Αν διδάσκει κάτι η παγκόσμια ιστορία είναι ότι επιβιώνουν μόνο όσοι ακολουθούν πιστά εθνικές ατζέντες.
  4. Η συζήτηση της όποιας ελληνικής κυβέρνησης με άλλους για αλλαγή κυριαρχικών δικαιωμάτων είναι όχι μόνο απαράδεκτη και προδοτική αλλά και άκυρη. Το Αιγαίο έγινε Ελληνική Θάλασσα με πόλεμο και είναι αθλιότητα να προσπαθούν κάποιοι να το αναιρέσουν αυτό με χαρτιά... Λυπηρό... έως...
  5. Ο Θεός σε κάθε έθνος έδωσε ένα κομμάτι γης. Αυτό έδωσε σε μας. Αν το δώσουμε σε άλλους, εμείς που θα ζήσουμε;
  6. Γιατί δεν αναπτυχθήκαμε επί τουρκοκρατίας και γερμανο- ιταλο- βουλγαρο- αλβανικής κατοχής; Συνδιαχείριση ε;
  7. Αν οι τούρκοι είχαν πιστέψει τα τελευατία 60 χρόνια, έστω και για μία στιγμή, ότι είχαν ένα 1% πιθανότητες να καταφέρουν να μας αποσπάσουν το τμήμα του αιγαίου που θέλουν, θα το είχαν επιχειρήσει χωρίς δεύτερη σκέψη! Δεν το επιχειρούν γιατί ξέρουν ότι δεν έχουν ούτε αυτό το 1% πιθανότητας επιτυχίας!

Ευτυχώς όμως για αυτούς βρίσκονται τυπάκια σαν τον Σημίτη, τον Καραμανλή, τον Γιώργο Παπανδρέου και τον θεό της μπαρούφας και της λαμογιάς -τον Πάγκαλο- και ανεβάζουν τα ποσοστά τους σε σημείο τουλάχιστον που να τους ανεβάζουν την αυτοπεποίθηση!
Πριν μερικές ημέρες, το Ανώτατο Συμβούλιο της Τουρκίας, συνδρίασε επί ώρες, με την παρουσία και των στρατιωτικών, για να αποφασίσει πόση θάλασσα του Αιγαίου θα παραχωρήσει στην Ελλάδα!!! Για όποιους δεν το έχουν καταλάβει, η Άγκυρα συνεδριάζει για το πόσο από το Αιγαίο θα μας παραχωρήσει...! Δηλαδή, ο κλέφτης αποφασίζει πόσο από το σπίτι θα αφήσει στον νοικοκύρη...
Η συζήτηση με τους τούρκους για το "Αιγαίο", σε όρους διεθνών σχέσων, αγγίζει τα όρια της παράνοιας... Αυτό θα πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό από όλους.
Η Τουρκία ποτέ δεν είχε εσωτερική και εξωτερική πολιτική. Η μόνη συνεκτική της ουσία είναι η μεταφορά εξωτερικών προβλημάτων στο εσωτερικό της και εκμετάλλευσή τους από συγκεκριμένες ομάδες εξουσίας. Παράλληλα, ποτέ δεν παρέλειπε να "μεταφέρει" στο εξωτερικό τα εσωτερικά της προβλήματα, απαιτώντας από διεθνείς οργανισμούς "κατανόηση" και "ικανοποίηση", διότι σε διαφορετική περίπτωση βεβαιώνει ότι θα αποσταθεροποιηθεί η περιφερειακή κατάσταση... Εντελώς άτοπο, μόνο που καμία Ελληνική Ηγεσία δεν εγγυήθηκε σε αυτούς τους διεθνείς οργανισμούς ότι "η Ελλάδα δεν επιτρέπει την αποσταθεροποίηση της περιφέρειας"...
Η σημερινή συζήτηση αποδεικνύει γιατί ποτέ η χώρα μας δεν θα μπορούσε να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα όμοιο με αυτό της Νορβηγίας ή της Δανίας...
Λυπάμαι που πρέπει να το παραδεχθώ αλλά είμαστε κυριολεκτικά για λύπηση...
200 χρόνια υποτίθεται ελεύθερη και ανεξάρτητη χώρα και ακόμη δεν έχουμε μερικές βασικές και συμφωνημένες από όλους παράμετρους σε ζητήματα που μόνο ως "Εθνικά" μπορούν να χαρακτηριστούν...
Αυτό που θα έπρεπε να μας απασχολεί τώρα, δεν είναι η όποια σημερινή συνεκμετάλλευση, από την οποία η Τουρκία θα κέρδιζε τεράστια πολιτικά οφέλη και εμείς ένα συνέταιρο στη θάλασσά μας. Το θέμα που ελπίζω να σκέφτονται όσοι αναλύουν σενάρια, είναι τι γίνεται στην περίπτωση που η Τουρκία αρχίσει να σκάβει μονομερώς και όχι στα 2 μίλια από τις ακτές της, αλλά στα 7-8 από τις δικές μας.
Για την ώρα πάντως, οι τούρκοι κάνουν έρευνες στο Αιγαίο κι εμείς καθόμαστε και τους... βλέπουμε.
Έχει ή δεν έχει πετρέλαιο στο Αιγαίο, πρέπει να ισχύουν οι διεθνείς νόμοι. Οι οποίοι εκ μέρους μας θα πρέπει να χρησιμοποιούνται και να μην καθόμαστε να τους συζητάμε με την Άγκυρα. Δώδεκα ναυτικά μίλια, υφαλοκρηπίδα, Α.Ο.Ζ. (αποκλειστική οικονομική ζώνη).
Αλλιώς, όποιος είναι δυνατός στα όπλα, μπαίνει, βιάζει, σκοτώνει, κλέβει!
Αυτά έκαναν οι Τούρκοι στην Κύπρο (κι επειδή στα όπλα γνώριζαν πως θα «τσακιστούν», βοηθήθηκαν και από διάφορες πολιτικές δυνάμεις πριν, κατά και μετά την εισβολή τους στο νησί της Αφροδίτης, στην Ελληνική Κύπρο. Αυτά έκαναν και με τις μειονότητές τους. Σειρά έχει η Θράκη και το Αιγαίο!
Ποιος θα αντιτάξει στους Τούρκους τη λεβεντιά του;
Ο πολιτικός που δήθεν αγόραζε όπλα για να πολεμήσει και την ίδια στιγμή φούσκωνε το πορτοφόλι του ή εκείνος ο στρατιωτικός που υπέγραφε την παραλαβή για να ξεπληρώσει την αδικαιολόγητη προαγωγή του;
Αν οι Τούρκοι είναι δυνατοί δεν το κατόρθωσαν οι ίδιοι. Φταίμε εμείς που γινήκαμε κότες και απεμπολούμε διαρκώς τα εθνικά μας δίκαια.
Και για να πούμε και την αλήθεια, πιο πολλή ζημία έκαναν οι πολιτικοί σε αυτόν τον τόπο, παρά η πιθανή απώλεια του ό,ποιου πετρελαίου στο Αιγαίο.
Αυτοί, οι απάτριδες πολιτικοί, χάρισαν ήδη ένα Αιγαίο στις τσέπες τους!
Ας χαρίσουν άλλο ένα στους Τούρκους!!
Λέτε να τους πειράζει;
Δε νομίζω!!!

Κωνσταντίνος

ΥΓ. Έκπληκτος μαθαίνω ότι κάποιες κυβερνητικές επιτροπές ήδη συζητούν για το Αιγαίιο, ενώ δεν λείπουν κι εκείνοι που εύκολα παραχωρούν οτιδήποτε για το κέρδος. Πιθανόν να συμφωνούσαν και σε μια "συνεκμετάλλευση" της γυναίκας τους για να κερδίσουν χρήματα. Εκτός αν θεωρούν υβριστική μία τέτοια ενέργεια για τη γυναίκα τους, αλλά όχι για το Αιγαίο.
ΥΓ2. Βαρέθηκα τόσα χρόνια να ακούω για τούρκους... Τους είδα τι μπορούν να ¨καταφέρουν" και έχω ησυχάσει γνωρίζοντας ότι ο σοβαρότερος αντίπαλός τους είναι η ανικανότητά και ο φανατισμός τους...
ΥΓ3. Μήπως η Ελλάδα θα έπρεπε να ζητήσει την συνεκμετάλλευση της Σμύρνης και της Κωνσταντινούπολης, αφού Έλληνες έχουν χτίσει αυτές τις πόλεις; Τι θα έλεγε άραγε η Τουρκία σε μία τέτοια Ελληνική αίτηση;
ΥΓ4. Το Αιγαίο δεν είναι "θάλασσα". Είναι "Αρχιπέλαγος". Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς να εξετάζεις, από νομικής άποψης, την θαλάσσια έκτασή του απομονωμένη από την εδαφική έκταση που περικλείεται σε αυτό. Η συζήτηση με τους τούρκους για το "Αιγαίο", σε όρους διεθνών σχέσων, αγγίζει τα όρια της παράνοιας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου