ΤΟ "ΜΥΣΤΙΚΟ" ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Το "μυστικό" κράτος της Ευρώπης ζητά …"γη και ύδωρ"και απειλεί την Ελλάδα με το εξωτερικό της χρέος.

Λάθος… Μέγα Λάθος. Εδώ είναι ....Σπάρτη και Αθήνα και Μακεδονία και Κρήτη και....

Έπρεπε να προσέχουν τα λόγια τους...

Συμβαίνει συχνά με τον άνθρωπο το εξής απλό φαινόμενο. Βλέπει άριστα τις "καμπούρες" των άλλων και δεν βλέπει καθόλου τη δική του. Σήμερα στο παγκόσμιο "μικροσκόπιο" βρίσκεται η "καμπούρα" των Ελλήνων. Όλοι τη βλέπουν, αλλά όχι οι Έλληνες. Όλοι βλέπουν την "καμπούρα" των Ελλήνων, αλλά όχι τις δικές τους. Αυτή η επιλεκτική "ορατότητα" είναι ένα φυσικό φαινόμενο και αυτό θα προσπαθήσουμε να το εκμεταλλευτούμε, για να εξασφαλίσουμε την καλύτερη δυνατή "εικόνα" της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η πατρίδα μας. Θα δούμε και εμείς ως Έλληνες τις "καμπούρες" των άλλων, για να κατανοήσουμε τη δική μας, η οποία είναι όμοια. Σε έναν κόσμο "καμπούρηδων" οι πάντες μοιάζουν και άρα θα χρησιμοποιήσουμε τον "απέναντι" ως "είδωλο" δικό μας.

Η θρησκεία του κέρδους

Η οικονομική επιστήμη είναι τα τελευταία χρόνια η "γκόμενα" των επιστημών. Κάποτε πριν δεκα χρόνια και βάλε, με το ράλυ των χρηματιστηρίων στο φόρτε του, γοήτευε γιατί έδινε σε όλους την ψευδαίσθηση των γρήγορων και εύκολων κερδών, λίγο αργότερα γιατί πρότεινε τα μαγικά χρηματοοικονομικά "εργαλεία" που "έσωσαν" την Παγκόσμια οικονομία από την προηγούμενη χρηματιστηριακή κρίση και έσπρωξαν τις αγορές σε νέο τρελο χορό και ασύλληπτα κέρδη.

Και τέλος μετα το 2008 γιατί όλοι αυτοί που είχαν παρουσιαστεί ως γκουρού καταστρέφοντας οικονομίες και ζωές, έβγαλαν τα γαλάζια πουκάμισα των golden boys με τα λευκά κολάρα  και φόρεσαν τις άσπρες στολές των γιατρών προτείνοντας νέες συνταγές σωτηρίας των οικονομιών και εξόντωσης των λαών.

"Κωλοτούμπα" Σαμαρά για την ΚΕΡΑΤΕΑ

Καζάνι που βράζει οι Νεοδημοκράτες της μαρτυρικής πόλης
"Ο Αντώνης Σαμαράς, μας υποσχέθηκε συμπαράσταση, αλλά απέδειξε, ότι σέρνεται πίσω από το ΠΑΣΟΚ και τα ιδιωτικά συμφέροντα"!!!

Καζάνι που βράζει, οι Νεοδημοκράτες της Κερατέας, καθώς παρά την χθεσινή διαβεβαίωση του Προέδρου της Ν.Δ. Αντώνη Σαμαρά, ότι θα στηρίξει τους αγώνες των κατοίκων της Κερατέας κατά του ΧΥΤΑ,  σήμερα, δια του εκπροσώπου τύπου κ. Μιχελάκη, τα... γύρισε.

Η Κομματική μαφία υπερψήφισε την διασφάλιση των κλοπιμαίων!!

Οι "μαζί τα φάγαμε" και το πλυντήριο της Βουλής των Ελλήνων.

Για όσους ακόμη επιμένουν να μην καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Και για όσους διατηρούν έστω και ελάχιστες ελπίδες για το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί διαθέτουν την θέληση και την δυνατότητα να μας σύρουν έξω από την καταιγίδα που οι ίδιοι προκάλεσαν.

Πολύ σωστά εντοπίζει ο κ. Ξυδάκης στην σημερινή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ μια ακόμη ελεεινή απόπειρα της κλεπτοκρατικής και εγκληματικής πολιτικής τάξης της χώρας, να εξαφανίσει κάθε ενδεχόμενο πιθανής λογοδοσίας και να εξασφαλίσει το απόλυτο ακαταδιώκτο ενώπιον νέων ενδεχόμενων αποκαλύψεων παράνομου πλουτισμού που θα γίνουν στο μέλλον. Ο κ. Ξυδάκης, όμως, παραλείπει να αναφέρει, πιθανόν από έλλειψη ενημέρωσης, ότι η νέα αυτή απόπειρα, μέσω του άρθρου 10 του νόμου 3932/2011, είναι μόνο το κερασάκι στην τούρτα σε σχέση με όσα σχετικά με το ζήτημα έχουν ήδη προηγηθεί. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.

«Ο Μπιλ Γκέιτς είναι αδίστακτος και αριβίστας»

• Σάλο έχει προκαλέσει η περιγραφή των «σκοτεινών» πτυχών του αφεντικού της Microsoft από τον άλλοτε συνοδοιπόρο του στη ζωή και τις μπίζνες

Φως στην «άγνωστη» προσωπικότητα του Μπιλ Γκέιτς ρίχνει το βιβλίο «Idea Man: Α Memoir by the Co-founder of Microsoft» (Ο άνθρωπος της ιδέας: Απομνημονεύματα του συνιδρυτή της Microsoft). Ο συγγραφέας του, Πολ Αλεν, δεν είχε μόνο επαγγελματική σχέση με τον Γκέιτς. Οι δυο τους ήταν φίλοι από παιδιά, από τότε που πήγαιναν στο ίδιο ιδιωτικό σχολείο στο Σιάτλ.

Ο πλανήτης όλος, καζάνι που βράζει…

Με τα μάτια λοιπόν στραμμένα στη Φουκουσίμα και Λιβύη, δεν δώσαμε τη δέουσα προσοχή στο καζάνι που συνεχίζει να σιγοβράζει τόσο στην Ευρώπη, όσο και στις ΗΠΑ. Την εβδομάδα που μάς πέρασε είχαμε δυο σημαντικές εκρήξεις 

Εδώ και κάμποσους μήνες, δεν ξέρεις πού στ’ αλήθεια να πρωτοκοιτάξεις. Οι φωτιές που άναψαν στη Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή, εκεί που πάνε να σε ξεγελάσουν ότι έχουν δήθεν κοπάσει, νάσου και ξαναφουντώνουν. Τη μια μέρα τα μάτια είναι στραμμένα στον ένα τόπο, την άλλη σε κάποιον άλλο, τη μια μέρα το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην Υεμένη, την άλλη στο Μπαχρέιν, την παράλλη στη Λιβύη, ενώ την ίδια στιγμή στη Συρία το παιχνίδι αρχίζει και σκληραίνει, κι αφήνεις τότε στην άκρη το Ιράκ και το Μπαχρέιν και την Υεμένη, όχι γιατί οι ξεσηκωμοί έχουν καταλαγιάσει και οι άνθρωποι έχουν γυρίσει στα σπίτια τους ηττημένοι, μα είναι που δεν μπορείς να έχεις την προσοχή σου στραμμένη σε όλα αυτά τα μέρη ταυτόχρονα, κι αυτό που μετράει τώρα είναι η δύσκολη γέννα της Λιβύης, που δεν ξέρεις ούτε τι παιδί θα βγάλει, ούτε πότε θα το βγάλει, ούτε ποιος θα είναι ο πατέρας, κι ούτε αν οι μαμές που κατέφθασαν εσπευσμένα από το εξωτερικό μ’ όλο τους τον τεχνολογικό εξοπλισμό, θα είναι τελικά για καλό, που δεν θα είναι, όπως όλο και πιο πολλοί το συνειδητοποιούν.

R o t h s c h i l d