Τα ονόματα αυτών, που μας οδήγησαν στο σφαγείο του ΔΝΤ.
Δεν υπάρχει πλέον Γιωργάκης. Εκείνο το κουτορνίθι, που γνωρίζαμε ως γιο της Μαργαρίτας, "πέθανε". O Forest ΓΑμΠ μάς άφησε χρόνους. Σήμερα υπάρχει ένας αδίστακτος Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος μας κυβερνά με τον πλέον σκληρό και άδικο τρόπο. Διορισμένος τύραννος από τους ξένους κατακτητές της Ελλάδας. Ένας προδότης, ο οποίος συνειδητά —και προφανώς λαμβάνοντας προμήθεια— ξεπουλάει τη χώρα και το μέλλον των Ελλήνων, για να θησαυρίσουν οι διεθνείς τοκογλύφοι. Ο πρώην Γιωργάκης δικαιούται πλέον να ονομάζεται Γιώργος, εφόσον κατόρθωσε και ξεπέρασε ένα ρεκόρ, το οποίο μέχρι τώρα φαινόταν αξεπέραστο.
Είναι πιο ψεύτης και πιο υποταγμένος στα ξένα αφεντικά του ακόμα και από τον παππού του.
Πιο καραγκιόζης από τον ίδιο τον "Γέρο". Τον δοτό πρωθυπουργό των Εγγλέζων. Τον πρωθυπουργό, ο οποίος μας βύθισε στον εμφύλιο. Τον πρωθυπουργό, ο οποίος "ίδρυσε" τις "Μακρόνησους". Τον πρωθυπουργό, ο οποίος έκανε κρυφές συμφωνίες ακόμα και με τον διάβολο, προκειμένου να επιλεγεί από τους Εγγλέζους για τη θέση του πρωθυπουργού. Τον πρωθυπουργό, ο οποίος υπέγραφε κρυφές διαβεβαιώσεις στον Βασιλιά για την επάνοδό του στον θρόνο και την ίδια στιγμή μιλούσε στον κόσμο για "λαοκρατία". Τον μόνο πρωθυπουργό, ο οποίος μοιάζει με τον πρώην Γιωργάκη και νυν Γιώργο.
Αυστηρές υποδείξεις από την τρόικα, που βλέπει να καταρρέουν τα… μαθηματικά του μνημονίου, δέχεται πλέον η κυβέρνηση, προκειμένου να προχωρήσει άμεσα στην εφαρμογή ενός σχεδίου μαζικής εκποίησης δημόσιας περιουσίας, κατά προτίμηση σε επενδυτές με «φρέσκα» κεφάλαια από το εξωτερικό, στο όνομα της μείωσης του δημοσίου χρέους, που απειλεί να «καταπιεί» τη χώρα από το 2014 και μετά, όταν θα σταματήσουν οι «ενέσεις» δανεισμού από τους διεθνείς πιστωτές.
Η Ελληνική εξωτερική πολιτική, ανέκαθεν έκανε κύκλους γύρω από τον εαυτό της, επιχειρώντας να επιλύσει τα συνήθως κρίσιμα, χρονίζοντα και πολύπλοκα προβλήματα της χώρας, με τρόπους ελάχιστα αρμόζοντες σε ένα σύγχρονο κράτος. Η σημερινή όμως κυβέρνηση, αποφάσισε να ξεπεράσει κάθε άλλη σε μια προσπάθεια να πείσει τους πάντες ότι η χώρα είναι “ξέφραγκο αμπέλι”! Η προ τριημέρου αναγνώριση της πΓΔΜ από την Συρία και τον φίλο και σοσιαλιστή Μπ. Άσαντ, αποτελεί μόνο μια μικρή απόδειξη αυτού που προανέφερα.
Το "φαινόμενο" περιμένει. Το "φαινόμενο" δεν ξεχνά. Δεν ξεχνά ποιος το βύθισε στον εμφύλιο. Δεν ξεχνά ποιος του διχοτόμησε την Κύπρο. Δεν ξεχνά ποιος το έβαλε στη Χούντα. Δεν ξεχνά ποιος του λεηλάτησε την πατρίδα. Δεν ξεχνά και περιμένει. Περιμένει σαν να μην είχε να κάνει τίποτε άλλο όλους αυτούς τους αιώνες. Ένα "αεράκι" περιμένει και φτάνει εύκολα στην υπερατλαντική "Περσέπολη". Σύντομα θα πάρει "φωτιά" ο κόσμος. Την πιο λυτρωτική "φωτιά" που έχει δει στην ιστορία του. Μέσα σε λίγες μέρες κανένας δεν θα θυμάται τους Αγγλοσάξονες. Σαν να μην υπήρξαν ποτέ.
Η απάντηση στο ανοιχτό ερώτημα με το οποίο καταλήγει το προηγούμενο άρθρο μου: «προτεσταντικός φονταμενταλισμός αμερικανοποίηση του πλανήτη και παγκόσμια διακυβέρνηση», δηλαδή για ποιό λόγο επελέγη η Ελλάδα να παίξει ρόλο δούρειου ίππου για την προσαρμογή της κοινωνικής ευρώπης στα κελεύσματα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής αριστοκρατίας, μπορεί να ανιχνευθεί σε δύο επίπεδα. Το πολιτικό και το κοινωνικό.

